CIA approved Iran report but White House blocks former official's Op-Ed based on it

A former Bush official has been blocked by the White House from writing an Op-Ed for The New York Times based on a report which was already approved by the CIA.

In a letter sent to The Washington Note's Steve Clemons, Leverett points out that his "op-ed is based on the longer paper I just published with The Century Foundation -- which was cleared by the CIA without modifying a single word of the draft."

"Until last week, the Publication Review Board had never sought to remove or change a single word in any of my drafts, including in all of my publications about the Bush administration's handling of Iran policy," Leverett writes. "However, last week, the White House inserted itself into the prepublication review process for an op-ed on the administration's bungling of the Iran portfolio that I had prepared for the New York Times, blocking publication of the piece on the grounds that it would reveal classified information."

"This claim is false and, I have come to believe, fabricated by White House officials to silence an established critic of the administration's foreign policy incompetence at a moment when the White House is working hard to fend off political pressure to take a different approach to Iran and the Middle East more generally."

Leverett blasts the conduct of "the White House staffers who have injected themselves into this process" as "despicable and un-American in the profoundest sense of the word."

According to Leverett's sources, the staffers work for "Elliott Abrams and Meghan O'Sullivan, both politically appointed deputies to President Bush's National Security Adviser, Stephen Hadley."

Here is an excerpt from Leverett's report, "Dealing with Tehran Assessing U.S. Diplomatic Options Toward Iran," as highlighted by Raw Story's managing news editor Larisa Alexandrovna at her blog, At Largely:

#

Unfortunately, the Bush administration is moving at a glacial pace, if at all, toward such an approach. Throughout the administration’s first term in office, the president and his senior national security and foreign policy advisers seemed collectively unable to deal with the imperatives of a comprehensive diplomatic strategy toward Iran. While there have been some tactical adjustments since the beginning of President Bush’s second term, the fundamental strategic deficit in the administration’s approach remains uncorrected.

To be sure, for a year and a half after September 11, the administration pursued a limited tactical engagement with Iran with regard to Afghanistan.

Well before President Bush took office in January 2001, the United States had joined the United Nations’ “6+2” framework for Afghanistan.21 In the aftermath of the September 11 attacks, the Bush administration used the cover of the “6+2” process to stand up what was effectively a freestanding bilateral channel with Iran, with regular (for the most part, monthly) meetings between U.S. and Iranian diplomats.

U.S. engagement with Tehran over Afghanistan provided significant and tangible benefits for the American position during the early stages of the war on terror.

At a minimum, U.S. engagement with Tehran helped to neutralize the threat of Iranian actions on the ground, either by Afghan proxies or by Iranian intelligence and paramilitary assets, which could have made prosecution of Operation Enduring Freedom and subsequent post-conflict stabilization more difficult. More positively, engagement elicited crucial diplomatic cooperation from Iran, both during the war and afterwards. Over years, Iran had cultivated extensive relationships with key players on the Afghan political scene, including important warlords in northern and western Afghanistan.

#

Obama continueert Iranbeleid Bush

Ook onder president Obama blijft Iran de wereldagenda domineren. Iran wordt gepresenteerd als een cruciaal probleem dat moet worden opgelost. Het Probleem Iran is er een met meerdere lagen. De bovenste laag is dat Iran een potentieel gevaar is voor de wereldvrede. Uit welke feiten en fictie bestaat deze eerste laag?

lees meer

WHO speelt twijfelachtige rol bij grieppandemie

Bij een invloedrijke organisatie als de WHO is onafhankelijkheid cruciaal. Daarom is het gerechtvaardigd te kijken naar de inkomstenbronnen. [...] Die contributies bedragen blijkens het budget van vorig jaar 2,3 miljard euro en dat bedrag is ruim drie maal zo groot als wat de landen van de VN bijdragen. [...] De definitie van wat een wat een pandemie is, waardoor fase zes kan ingaan, is dus van groot belang. [...] Door het nieuwe criterium is de term pandemie flink geïnflatteerd. Het is een cosmetische verandering die in de praktijk een groot verschil maakt.

lees meer

Griepadviseurs overheden niet onafhankelijk

Ab Osterhaus speelt een belangrijke rol in de affaire rond de Mexicaanse griep. Door zijn invloed en belangenverstrengelingen verpersoonlijkt hij een systeem dat nu aan alle kanten aan onderzoek wordt onderworpen. Ongetwijfeld zullen de onderzoekers binnenkort stuiten op SAGE, de strategische adviesgroep van vaccin- en immuunexperts voor de Wereldgezondheidsorganisatie, de WHO. Ook hier duikt Osterhaus weer op. Hij is expert bij SAGE.

lees meer

Invloed industrie bij aanpak 'loze pandemie' onderzocht

Het aanvankelijke enthousiasme over de voortvarende aanpak van de Mexicaanse griep door viroloog Ab Osterhaus en minister Ab Klink heeft plaatsgemaakt voor kritiek. Ook buiten Nederland rijst de vraag of verstandig is gehandeld bij het grootschalig aankopen van vaccins. [...] 'Een aantal leden van de Raad van Europa heeft buitengewoon harde kritiek op de Wereld Gezondheidsorganisatie en vraagt zich hardop af of medicijnfabrikanten te veel invloed gehad hebben bij dit besluit'.

lees meer

Daan de Wit over Skull & Bones bij Goedemorgen Nederland en BNN

Beluister de interviews over het geheime genootschap Skull & Bones die Daan de Wit gaf aan Goedemorgen Nederland en BNN Today.

lees meer