• top stories
  • read
  • newsarchive
  • by deepjournal
18 September 2012
|
Read in English
Dit artikel is deel van de serie Gezondheid.
| 1 | 2 | 3 |
Leverzuivering - Geertje van der Burgh over het hoe en waarom

Nagekomen bericht, 2013: Nadat ik na het interview met succes een leverzuivering heb gedaan, kreeg ik van een lezer een kritisch artikel toegestuurd, geschreven door Natuur Diëtisten Nederland. Het beantwoordt enkele belangrijke vragen, zoals: waaruit bestaan de leverstenenen of gal-ballen die vrijkomen bij de zuiveringen? De auteur van het artikel maakt aannemelijk dat de oorzaak van de 'stenen' is gelegen in de middelen die worden gebruikt bij de leverzuiveringen. Wat daar tegenover kan worden gezet, en wat niet in het artikel staat, is dat mensen die vaker leverzuiveringen doen, uiteindelijk nauwelijks nog stenen produceren, wat erop zou kunnen wijzen dat de zuiveringen hun werk doen, dus ondanks wat het artikel beargumenteert.

Door Daan de Wit

Geertje van der Burgh [jpg]

Beluister het interview met Geertje van der Burgh over leverzuiveringen - Scroll naar beneden voor het transcript

Van de meeste gezonde mensen functioneert de lever vaak maar gedeeltelijk. Dat komt omdat er in de kanalen van de lever ophopingen zijn ontstaan in de vorm van grote en kleine galballetjes, soms zo groot als een olijf. Daar is mee te leven, maar een gezonde lever heeft veel voordelen, niet alleen voor het lichaam, maar ook voor de geest. Daar is Geertje van der Burgh (psycholoog en voedingsadviseur) proefondervindelijk achter gekomen. Zij was tot vijf jaar geleden vaak ziek, had last van allerlei infecties en door daarnaar onderzoek te doen, ontdekte zij de leverzuivering die haar uiteindelijk genas en in een betere conditie bracht dan ze ooit is geweest.

In mijn gesprek met haar vertelt ze welk nut leverzuiveringen hebben en hoe ze precies in hun werk gaan. Wat blijkt, is dat het doen een zuivering niet al te veel voeten in de aarde heeft en dat het je niet meer kost dan een weekend van je tijd. Van der Burgh en anderen die ik heb gesproken, vertelden dat hun lever uiteindelijk duizend tot tweeduizend galballetjes heeft losgelaten.

De beslissing om je lever te zuiveren en vervolgens je darmen te laten reinigen, is je eigen beslissing en je eigen verantwoordelijkheid. Tip: de colon hydrotherapie waarover wordt gesproken in het interview kan ook worden uitgevoerd op de laatste dag, dus bijvoorbeeld zondagavond of zelfs maandagavond.

Geertje van der Burgh geeft op vrijdag 21 september 2012 een lezing met de titel Introductie gezonde voeding.

_

Transcript
Door Trudie Beverloo

Daan de Wit: Het is 13 september 2012, mijn naam is Daan de Wit, aan tafel bij Geertje van de Burgh, psycholoog. We gaan het vandaag hebben over gezondheid. Geertje weet niet alleen veel van de geest, maar ook veel van het lichaam en we gaan het vandaag specifiek hebben over leverzuiveringen. Dat is niet alleen interessant vooor mensen, die ziek zijn en beter willen worden, maar zeker ook voor mensen die gezond zijn en gezonder willen worden. Want zonder dat veel gezonde mensen dat door hebben, functioneert hun lever niet naar behoren en zijn ze eigenlijk niet optimaal gezond. Geertje weet daar veel van.
Zij was vroeger bepaald niet gezond en zit er nu weer heel goed bij. Je voelt je goed, je zegt dat je er eigenlijk beter uitziet dan jaren geleden toen je zo ongezond was. Wat is het belang van die leverzuiveringen om gezond te worden? Wat waren je problemen vroeger en welke rol heeft die leverzuivering daarbij gespeeld? Laten we beginnen bij de vraag wat eerder het probleem was, waardoor je die leverzuivering nodig had.

Geertje van der Burgh: Ik was eigenlijk gedurende mijn kindertijd en ook in mijn studentenjaren, twintigerjaren op zich niet heel ongezond. Ik was niet doorlopend ziek, maar ik had wel een te slechte weerstand. Ik  was vatbaar voor griep, had gewoon te vaak griep en ook wel andere ontstekingen. Bijvoorbeeld heel vaak blaasontsteking, heel vaak oorontsteking, heel vaak keelontsteking en daar kwam dan ook vaak antibiotica aan te pas, anders ging het gewoon niet over. Met andere woorden, ik ervoer geen controle over mijn gezondheid en ik had maar af te wachten of ik in een bepaalde tijd, als ik een vakantie boekte, ik er dan ook echt bij kon zijn, en daarbij had ik toch wel twintig kilo meer aan m’n lichaam dan nu en ik had last van mijn gewrichten. Ik had snel last van pijnlijke gewrichten, ik kon niet zo heel ver lopen, dan ging het zeer doen en ik denk dat ik er ook wat opgezwollen uit zag in mijn gezicht. Dus dat is hoe ik er uit heb gezien en dat is nu allemaal heel anders. De kilo’s zijn verdwenen, ik heb in geen jaren meer iets van een verkoudheid ervaren en als mensen nu om me heen niezen dan deert dat mij niet zo, want ik krijg het dan toch niet.

De Wit: En je hebt ook een heel goede kerntemperatuur, je bent snel lekker warm. Je zit nu ook met korte mouwen op het balkon, ik zit hier met een trui en dat is ook voor mij wel een teken, dat je echt goed gezond bent. Die leverzuivering heeft voor jou echt iets gedaan, hè?

Van der Burgh: Ja, op een gegeven moment heb ik besloten dat ik niet meer zo vaak ziek wilde zijn. Dat ik er niet meer zo uit wilde zien en dat ik meer energie wilde hebben. Toen ben ik de lever gaan zuiveren en ik kwam op dat idee omdat iemand mij daar op wees; dat er een boek was geschreven over hoe je de lever kon schoonmaken. Daar was een protocol voor en dat protocol werd mij ook uitgelegd en toen ik dat hoorde, dacht ik: ‘Ik ben gek als ik dit niet probeer. Het klinkt als een enorme stap die ik kan zetten’. En dat heb ik gedaan.

De Wit: In dit gesprek gaan we het ook echt hebben over hoe je concreet die leverzuivering kunt doen, over het belang ervan.
Wat ik ook interessant vind, is dat het ook goed is om je lever te zuiveren als je niet ziek bent. Wat ik heb begrepen en misschien kun je daar ook iets over zeggen, is dat veel gezonde mensen een ongezonde lever hebben, wat toch wel gevolgen heeft voor hun functioneren, ook al zijn ze in principe gezond.

Van der Burgh: 3.31 - Ja, dat klopt. Als je je leverwaarden laat meten, dan zullen ze misschien uit een test van een arts wel vrij goed naar voren komen, maar dat heeft er ook mee te maken dat je leverwaarden worden vergeleken met die van andere mensen. En andere mensen zijn mede-westerlingen, mede-Nederlanders en het blijkt dat in het westen de meeste levers niet echt voluit functioneren, eerder zo rond de 50 tot 80% van de capaciteit die de lever eigenlijk heeft.

De Wit: En wat heeft dat voor gevolgen, wat doet die lever überhaupt?

Van der Burgh: Het woord lever lijkt op het woord leven en dat is in heel veel talen zo, dat die twee woorden verwant zijn. De lever heeft heel veel te maken met hoeveel levenskracht heb je, hoeveel energie en dat komt door een aantal zaken. Sowieso is de lever een heel belangrijke aandrijver van de vertering, omdat hij de galvloeistof produceert en de galvloeistof is belangrijk omdat die het begin van de vertering inzet. Als er niet voldoende galvloeistof is dan gaat de voeding al slecht voorverteerd het darmkanaal in waarna het in feite daar gaat rotten, de verkeerde chemische reacties ontstaan. Dus die gal is heel belangrijk en die gal moet vrijelijk kunnen stromen.

Verder heeft de lever een hele belangrijke rol in het immuunsysteem. Zodra de lever het minder goed doet, heb je al heel snel een minder goede immuunfunctie. De lever staat natuurlijk heel erg bekend om zijn ontgiftende capaciteiten. We hebben in het westen heel veel te maken met toxines, zelfs al doe je je best om ze niet binnen te krijgen, komen ze via de lucht en via het water, etc. nog altijd op je af. Als de lever dat niet goed kan verwerken, heb je daar veel last van, want de toxines die het lichaam niet kunnen verlaten, sla je op.

In een schoon lichaam gaan een heleboel dingen beter, bijvoorbeeld voelen gaat veel beter. Je kunt bijvoorbeeld niet goed zien als er in de lucht heel veel rommel hangt; dan kun je niet goed zien. In een schone lucht zie je veel meer. In een vervuild lichaam kun je veel minder voelen en kunnen allerlei communicatieprocessen, bijvoorbeeld je zenuwstelsel niet goed verlopen, dus die toxines verstoren een hele hoop. De lever staat er ook wel om bekend, vooral bij sporters, dat die
L-carnitine en Q10 produceert. Dat zijn stoffen die veel te maken hebben met verjonging en ook met vetverbranding, bijvoorbeeld. Als dat minder wordt, verouder je ook sneller. De lever heeft ook veel te maken met de kwaliteit van de huid; je kent de oudersdomsvlekken die oudere mensen hebben, en die noemen ze ook wel levervlekken. Als het niet goed gaat met je lever, dan ontstaan die snel.  Dat zijn allemaal zaken waar de lever mee te maken heeft en als hij niet goed functioneert dan gaan al die processen een stuk minder goed.

De Wit: 6.16- Dus je kan inderdaad gezond zijn, maar eigenlijk op halve kracht functioneren en dan  word je lever vergeleken met iemand anders, die ook op halve kracht functioneert en dan wordt er gezegd: Er is niks aan de hand met je lever. Maar in feite zou het goed kunnen zijn, wat inderdaad wordt gezegd, dat de lever van heel veel gezonde westerlingen maar voor de helft zijn werk kan doen.

Van der Burgh: Ja, en dat geldt voor heel veel processen - ook voor vitamines - die je laat testen. Dan komt er een goede waarde uit de test, maar dat is ook weer vergeleken met je medewesterling. Dat is nog wat anders, dan vergeleken met de gezondst mogelijke persoon die je maar kan bedenken. En dat is wel een heel mooi streven om zo gezond mogelijk te zijn.

De Wit:  De lever is ook een flink orgaan, hè, misschien wel een kilo groot per persoon, het is een flink ding.

Van der Burgh: Ja, nog wel zwaarder.

De Wit: Jij hebt op een gegeven moment door je research - want je bent heel goed in researchen – bedacht: Ik ben ziek, ik heb allerlei infecties, ik wel er vanaf, ik wil gezond worden en de crux zit ‘m in de lever. Toen ben je boeken gaan lezen. Er ligt hier ook een boek: De ongelofelijke lever- en galblaaszuivering,  van Andreas Moritz. Een belangrijk boek voor jou. Kun je samenvatten wat het probleem is en wat de oplossing is, betreffende de leverzuivering?

Van der Burgh: De lever functioneert niet bij iedereen goed genoeg en dat komt doordat de lever een orgaan is dat onderanderen vloeistoffen produceert. De lever heeft daarvoor een kanaalstructuur. Er zitten allemaal kleine kanaaltjes in en als die vloeistof daar niet goed doorheen kan komen om wat voor reden dan ook, dan gaat het aanslibben, net als in een rivier of in een leiding in de keuken. Dat aanslibben kan uiteindelijk zo erg worden dat daar bolletjes ontstaan die het kanaaltje afsluiten. Dan kan het niet meer lekker doorstromen en dan heb je dus dat bepaalde kanalen van die lever niet meer meedoen, waardoor de capaciteit wordt verkleind. Het mooie van dit boek is dat Andreas Moritz er een methode in beschrijft om die bolletjes uit de lever te krijgen zonder dat je daarvoor een galblaasoperatie of wat voor operatie dan ook nodig hebt. Het is eigenlijk zelfs heel simpel. Je kunt het thuis doen, het is niet duur en het kost je in feite slechts een weekend. En dat is dus het toffe van dit boek. Je kan die bolletjes er uit gaan flushen.

De Wit: In het Engels heet het ook de  liver flush. Het gaat dus om bolletjes, maar die hebben verschillende groottes. Die kunnen de grootte hebben van gruis, maar zelfs de grootte van flinke knikkers? En dan ook nog in flinke hoeveelheden. Ik heb iemand gehoord, die had het over duizend bolletjes.

Van der Burgh: Je hoort ook zelfs over tweeduizedn bolletjes.

De Wit: Ongelofelijk.

Van der Burgh: Ik heb dat ook gehad. Je moet die leverzuiveringen een aantal keer doen om alle bolletjes eruit te krijgen.

De Wit: Hoeveel keer moet je de leverzuivering doen?

Van der Burgh: Dat verschilt per persoon. Er wordt in het boek beschreven dat je het nooit één keer moet doen, want je gaat bolletjes in die lever in beweging zetten en daarmee kun je meer rommel veroorzaken dan je opruimt, als je het bij één keer laat. De meeste mensen zijn tussen de acht en in extreme gevallen twintig keer schoon.

We gaan denk ik zo beschrijven hoe je het doet. Eerst krijg je wat kleinere bolletjes en op een gegeven moment wordt het per zuivering steeds meer. Totdat je op een gegeven moment merkt: Ik heb die hele flushing gedaan en ik heb geen bolletjes verloren. Dan weet je dat je redelijk schoon bent, dat er niet meer zo veel uit die lever hoeft te gaan en heb je ondertussen wel gemerkt dat er een behoorlijke gezondsheidsverbetering is opgetreden.

De Wit: 10.00 - Daar ben ik heel erg benieuwd naar. We gaan het zo hebben over hoe je het concreet doet, maar wat levert het op?

Van der Burgh: Het levert op, dat eigenlijk alle problemen die ik net beschreef gewoon minder worden. Ik ben geen arts, ik kan niet allerlei medische claims doen, ik kan wel spreken voor wat ik bij mezelf heb gezien en ook bij mensen in mijn omgeving die het hebben gedaan. Wat ik merkte was dat ik na elke zuivering wat meer energie had, dat mijn huid beter werd en dat ik er jonger uit ging zien; ik werd ook jonger geschat erna dan ervoor. Die bolletjes verlaten je lever via je darmen en om dat te bereiken moet je ook je darmen in feite meezuiveren. Dus ik kreeg niet alleen een schonere lever, maar je krijgt ook eigenlijk een darmreiniging automatisch erbij. En als je je gaat ontdoen van toxines ga je je schoner voelen. Dat is moeilijk te omschrijven; je voelt je van binnen uit schoner en dat maakt ook, dat je hoofd helderder is. Je neemt waarschijnlijk minder van de toxines op - die aan darmwand en aan leverwand vastzitten - omdat ze weg zijn; je hebt minder ruis in je systeem. Ik ben nooit meer ziek geweest, nooit meer griep gehad of iets dergelijks, geen verkoudheden meer. En ik ben heel veel afgevallen. Omdat, denk ik, toxines zich vaak met vet verbinden in je lichaam, omdat het nergens heen kan. En als de toxines weg zijn, is er daardoor denk ik ook minder behoefte voor je lichaam om vet op te slaan.

De Wit: Wat heeft het met je energie gedaan?

Van der Burgh: Dat is gewoon meer geworden. Ik wil geen enorm wonderverhaal ophangen, dat ik niet meer moe ben, maar ik kan wel veel meer aan; ik ben gewoon veel minder snel moe.

De Wit: Wat heeft het met je emoties gedaan?

Van der Burgh: Goeie vraag. In de Chinese geneeskunde wordt gezegd, dat de lever het orgaan is waarin de boosheid wordt opgeslagen, het orgaan dat om boosheid gaat. Dat hoor je ook in de taal terug, waar het gaat over Wat heb je op je lever,  of dat mensen gal spuwen. De boosheid, die je kan vasthouden. Iedereen kent wel oude boosheid, als dat gebeurt, word je toch weer kwaad, omdat er herinneringen aan kleven. Ik was vroeger gewoon sneller boos, ik ben natuurlijk ook ouder geworden, het is ook wel iets van volwassenheid, maar ik merk gewoon dat ik me veel minder boos voel.

De Wit:  Ik ben nu eigenlijk wel heel benieuwd naar het protocol, wat moet je doen om die leverzuivering zo goed mogelijk te volbrengen.

Van der Burgh: Je moet een week kiezen in je agenda, waarbij je het weekend geen plannen hebt.

De Wit:  Dus de week zelf kun je normaal functioneren?

Van der Burgh: Ja, je kunt gewoon naar je werk gaan en je hoeft alleen maar een weekend vrij te boeken. Het is het handigst om op de maandag te beginnen met de eerste vijf dagen van het protocol.
Zorg dat je elke dag flink wat zure drank op basis van appelzuur tot je neemt. Het boek van Moritz beschrijft appelsap, daar ben ik niet zo heel erg voor, want appelsap - 13.05 - is een geconcentreerd sap van fruit, dat betekent dat er een behoorlijke fructoseconcentratie in appelsap zit en fructose is juist één van de dingen waar je lever het erg moeilijk mee heeft. Dat is ook een van de medeveroorzakers van de problemen rond de lever. Je lever kan dat namelijk niet goed wegkrijgen, dus die slaat het op. Je kunt er een vette lever van krijgen. Dus appelsap vind ik geen goed idee, al staat het wel zo in het boek.
Er is wel een aantal alternatieven. Je kan je blender pakken, daar een aantal appels in doen met wat kaneel, dat is lekker. Water erbij en dat opdrinken. Dan heb je de vezels van het fruit er ook bij en dat maakt het altijd beter verteerbaar. Als je nog minder suiker tot je wilt nemen, kun je ook appelciderazijn nemen - het liefst van biologische oorsprong - en die kun je ook in water oplossen en opdrinken. Je kunt ook nog appelzuur krijgen bij ouderwetse natuurdrogisten bijvoorbeeld en dat kun je ook oplossen. Eén tip: als je dat soort dingen doet, gebruik een rietje, want voor je tanden zijn al die zure dingen wel wat minder.

De Wit: En hoeveel heb je nodig, één glas per…?

Van der Burgh: Ook een beetje aanvoelen wat je hebben kan. Want je gaat merken - we hadden het al over boosheid - als je heel veel zuur tot je neemt, kun je je ook een beetje zuur gaan voelen, een beetje zuur gaan reageren. Het kan ook echt een beetje onaangenaam gaan worden, je gaat dan letterlijk gal spuwen. Je kunt oprispingen krijgen, je moet het dan ook niet overdrijven. Kijk, appelsap bevat wat appelzuur, ga niet een liter water met heel veel appelzuur nemen. Dat hoeft niet, maar probeer wel een liter met redelijk wat appelzuur te nemen.

DeWit: Eén liter per dag?

Van der Burgh: Ja.

De Wit: Beginnen op maandag, en eet je dan nog gewoon of eet je dan niet meer? Hoe werkt dat?

Van der Burgh: Je eet gewoon, alleen Moritz beschrijft in zijn boek dat je er eigenlijk beter een veganistisch dieet op kunt nahouden, dat je dierlijk vet en vlees en dat soort zaken beter kunt vermijden. Nu is Andreas Moritz goed-bedoelend volgens mij, maar hij is ook veganist en dat is iets waarvan ik zelf denk dat het een te extreme manier van eten is. Daar ben ik eigenlijk niet voor en ik denk dat hij vanuit zijn veganisme ook het veganistisch dieet als voorbereiding op de leverzuivering aanraadt.

De Wit: Hoe deed jij het?

Van der Burgh: Ik kan dat dus niet, een veganistisch dieet. Als ik ergens ongemakkelijk en kribbig van word, is dat het. Ik neem wel gewoon een eitje, wat kaas misschien, ik bak m’n eitje wel gewoon in roomboter. Ik ga geen grote lappen vlees tot me nemen, geen alcohol, ook geen medicatie of zoiets.

De Wit: Nee, okee, dus je past je dieet iets aan, maar verder redelijk normaal en daarbij drink je dus gedurende die dag die liter op?

Van der Burgh: Ja, inderdaad, gewoon tussen de maaltijden door. Als je denkt: Ik kan weer wat hebben, dan doe je dat en de reden dat je dat doet, is dat het appelzuur de lever al flink aanzet om gal te gaan produceren. Die maakt die balletjes in die leverkanalen al wat zachter, wat je goed kunt gebruiken als dat hele zooitje gaat schuiven op een gegeven moment. - 16.11- Je wilt een beetje voorbereiden daarmee. Kijk niet raar op als je in die week al dingen krijgt als allerlei emoties die voorbijkomen, want de lever is dan al in beweging en alles wat er in die lever vastzit ook. Dus het kan best zijn dat je dan oud zeer gaat krijgen, dat je moet huilen of dat je moet denken aan een verbroken relatie van tien jaar geleden of dat je ineens denkt: Hee, nu ik er over nadenk ben ik zo ontzettend kwaad op mijn ouders, ik ga ze nu eens even die brief schrijven, ik ga het ze allemaal vertellen. Niet doen, hou die week goed in de gaten, dat je niet helemaal in je normale doen bent en dat er emoties langskomen. Je kan het wel uiten, maar doe het dan tegen iemand die weet wat er speelt of schrijf het op, maar ga inderdaad die dingen al niet aan mensen meedelen, wacht er even een weekje mee.

De Wit: Ja, okee. Dus daar begin je op maandag mee en op een gegeven moment is het vrijdagmiddag.

Van der Burgh: Ja. Eigenlijk probeer je op vrijdagochtend nog wel dat zuur tot je te nemen, maar dan is het ook belangrijk - ik weet niet hoe het boek het exact beschrijft - maar ik eet meestal nog tot één uur ’s middags nog wel wat, maar niet te zwaar. Dus nog wel een ontbijt en een lichte lunch en daarna moet je stoppen. Ook geen zuur meer nemen, want die avond ga je die daadwerkelijke flush doen en dan moet je maagdarmkanaal leeg zijn, want anders krijg je daar last van, ga je misselijk worden.

De Wit: Dus vanaf de middag niets meer eten en niets meer drinken?

Van der Burgh: Ja, dat is wel even pittig natuurlijk, want dan zit je op je werk en dan heb je honger, maar het is wel te doen. En dan ga je op een gegeven moment naar huis en dan vanaf zes uur ’s avonds probeer je thuis te zijn, in een rustige omgeving, geen prikkelende films of drukke telefoongescprekken et cetera. Om zes uur ’s avonds neem je dan je eerste glas water met bitterzout. Bitterzout is een magnesiumsulfaat. Kun je ook weer kopen bij die ouderwetse natuurdrogist.

De Wit: Ik zag het hier bij je staan, mag ik het even pakken?
Het zou me niet verbazen als ik dit in een of ander laboratorium zou zien staan. Het is een grote, witte pot: Bitterzout voor het onbrandbaar maken van weefsels in kunstmeststoffen. Droog en koel bewaren, buiten bereik van kinderen bewaren.  Magnesiumsulfaat. Het ziet er uit alsof je er een bom mee kan maken. Is dat wel gezond, denk ik, als ik dit zo zie…

Van der Burgh: Ja, dat is heel grappig. Magnesiumsulfaat is een manier om magnesium tot je te nemen. Het zal vast ook industriele toepassingen hebben, maar door mensen wordt het al heel lang gebruikt als laxeermiddel. Als je het inneemt, gaan dingen ontspannen in je lichaam en dat komt omdat magnesium het ontspanningsmineraal is. Calcium zorgt voor de spanning, zo werkt dat ook met spieren bijvoorbeeld. En wat je wil, is dat je lichaam in een extreme ontspannen staat terecht komt en vooral die kanalen van die lever. Daarom neem je het. Mensen kunnen het ook heel vies vinden, het heet ook niet voor niets bitterzout. Sommige mensen krijgen het zo weg, anderen vinden het vies.

De Wit: Het smaakt bitter?

Van der Burgh: Ja, ik proef dat niet, voor mij is het niet vies.

De Wit: Waar koop je het úberhaupt?

Van der Burgh: Zoals ik zei bij de natuurdrogist bijvoorbeeld, je kan het ook online vinden. In het Engels heet het epsom salts. Ik weet dat het ook ter ontspanning wel in bubbelbaden wordt gedaan, in Amerika is dat vrij normaal.

De Wit: Okee, dus je koopt zo’n pot, en wat dan? Het is vrijdagavond zes uur.

Van der Burgh: Ik neem daar twee eetlepels van. Het staat allemaal ook beschreven in dat boek, wat precies het protocol is. Twee eetlepels in een flink glas water, goed roeren, oplossen en drinken. Dan begint het ontspannen gevoel al, een beetje een soort high; je wordt relaxter dan je normaal bent.  Het laxeert ook, dat kun je soms al gelijk merken, maar heel vaak merk je dat die avond nog niet. Je gaat dan iets relaxed doen, je hebt je huis al helemaal opgeruimd, alles klaar voor het weekend, je pyjama al aan. Je kijkt een natuurfilm of je gaat een beetje mediteren of iets van dien aard en dan neem je om acht uur weer zo’n glas bitterzout. Dus op die avond neem je er twee met twee uur ertussen.  En om tien uur, dan heb je al de hele avond rustige dingen gedaan, heb je een mix klaar staan van - en dat klinkt best wel vies - een longdrinkglas: de helft is gevuld met olijfolie en de andere helft is gevuld met een mengsel van sinaasappel en citroensap. Sommige mensen gebruiken grapefruits, dat vind ik zelf wat pittiger, dat valt bij mij wat minder. Maar je moet allemaal een beetje ontdekken, wat goed voor je werkt. Je kunt het ook in een flesje doen en goed schudden en dan is het de bedoeling, dat je alle lampen al uit hebt in huis en dat je dan naast je bed gaat staan met dat mengsel. Je bent klaar om te gaan liggen en dat sla je dan in één keer achterover.

Tweede deel transcript door Michiel Bezemer:

Van der Burgh: De magnesium heeft gemaakt dat de kanalen van de lever zich hebben verwijd en ontspannen. Dat maakt dat er in de lever ruimte is voor dingen om te gaan schuiven. Doordat je zoveel zuur en vet tot je hebt genomen, gaat de lever in één keer heel veel gal produceren. Want die wil dat gaan verteren. Alles staat open. Dan komt die golf met gal eraan en krijg je letterlijk een flush effect, waarbij de bolletjes in de lever gaan schuiven. Sommige mensen kunnen dat voelen maar de meeste mensen voelen dat niet.

Wat je doet: Nadat je het hebt het opgedronken, ga je meteen plat op je rug liggen. Dat houd je minstens 20 minuten vol. Je probeert niet te bewegen of te praten.

De Wit: Want?

Van der Burgh: Het proces moet even de tijd hebben: de gal komt in beweging en dan moet je niet ondertussen druk bezig zijn. Dan zou je het proces frustreren.

De Wit: Maar krijg je het überhaupt wel binnen? Het klinkt zo smerig. Ga je er niet gewoon van kotsen?

Van der Burgh: Nee, dat dacht ik wel toen ik het voor het eerst ging doen. Maar het fijne is dat het eigenlijk een beetje naar sinaasappelsap smaakt als je het goed vermengt. Dan krijg je het dus wel weg. Je moet misschien een keer rillen, maar het is eigenlijk best goed te doen.

De Wit: Dus je drinkt redelijk snel dat longdrinkglas leeg… 

Van der Burgh: Ja, dat moet dus in één teug.

De Wit: In één teug. Je gaat snel plat liggen, deken over je heen, niet meer bewegen.

Van der Burgh: En dan gewoon proberen rustig bij die lever te blijven met je aandacht. Te blijven ademen. Laat het maar gebeuren. Je moet je dan overgeven aan het proces. Ik merk altijd dat het dan moeilijk is om op de wekker te kijken. Want dat is in feite al een beweging.

Je houdt het dus minstens 20 minuten vol. Sommige mensen gaan op hun rechterzij liggen, dat staat ook in het boek beschreven. Ik zelf vind het fijner om op mijn rug te blijven liggen.
En dan gaan die bolletjes dus verschuiven. Soms val je daarna in slaap, dat is prima. Dan word je de volgende ochtend pas wakker. Soms heb je een hele onrustige nacht met allerlei emoties, dat kan ook.

De Wit: Wat is dat dan met die 20 minuten?

Van den Burgh: Ik denk dat dat de tijd is dat de galproductie nog loopt. Dus, dat er echt letterlijk geflusht wordt.

De Wit: Okee. Dus in principe maakt die 20 minuten niet zo heel veel uit. Je moet gewoon zorgen dat je vanaf die tijd, als je ligt, blijft liggen en het liefst nog in slaap raakt.

Van der Burgh: Ja. Het is zelfs beter om nog wat langer te blijven liggen, voor het geval het wat trager gaat, dat je het proces dan niet frustreert. Maar daarna ben je vrij om te gaan en staan waar je wil, dus als wil plassen…

De Wit: Dus na 20 minuten kan je wel opstaan en plassen of whatever, iets doen?

Van den Burgh: Ja, dat kan.

De Wit: Okee, als je die eerste 20 minuten maar rustig doorkomt. 

Van den Burgh: Het is best een zwaar proces. Je lever moet heel hard werken. Je hebt de hele middag al niet gegeten. De volgende ochtend eet je ook nog niet. Dus je wil wel goed slapen om het allemaal goed te ondersteunen.

Wat wel eens gebeurt: soms kan je misselijk worden en in een enkel geval gaan mensen toch overgeven, ergens gedurende de nacht, vaak na een paar uur slaap. Vervelend als dat gebeurt, dat probeer je natuurlijk te voorkomen, maar het kan gebeuren. Het is goed om te weten dat dat niet erg is wat betreft de flush. Want het galproductieverhaal is dan al achter de rug. Het flushen is dan wel gelukt, maar je lever stuurt dan uiteindelijk dat vetmengsel toch terug. Ja, en dan kunnen mensen overgeven. Maar meestal gebeurt dat gelukkig niet. Meestal val je in slaap en dan word je zes uur ‘s morgens wakker.

Dan kan het zijn dat je wakker wordt omdat je moet rennen naar de wc, want je hebt de avond ervoor dat bitterzout genomen en dat laxeert. Dat laxerende bitterzout dat maakt dat je haast hebt om naar de wc te komen. En nu komt er een verhaal waarvan ik niet weet hoe ik het smakelijk moet brengen. De meeste mensen nemen een plastic vergiet, goedkoop ergens gekocht, en zetten dat in de wc, misschien al de avond ervoor. Het is namelijk heel leuk om te zien wat je verliest met zo’n leverzuivering, wat er uit je komt. Dat wil je kwijtraken. Je wilt weten wat je kwijt raakt.

Dus, je zet het vergiet in de wc en als je de volgende dag dan naar de wc moet rennen, blijft uiteindelijk dat in vergiet achter wat er zeg maar uit je lever en galblaas is komen zeilen. Je moet daarna dat vergiet niet meer voor de spaghetti gebruiken. Het is maar een tip…

Je moet dus ‘s morgens naar de wc. Je probeert dan om zes uur ook weer zo’n glas met water en bitterzout te nemen, zodat dat laxerende effect nog een tijd op gang blijft.  En om acht uur weer, en als het nodig is om tien uur weer. Zolang je balletjes blijft verliezen. Wat je zult zien is dat je groene balletjes kwijt raakt.

Bij de eerste leverzuivering zijn ze vaak maximaal ter grote van linzen of erwten. En als je vordert, als je meer zuiveringen gaat doen, dan kunnen ze het formaat aan gaan nemen van maccademia-noten, knikkers, olijven. Of langwerpig zijn omdat ze uit een kanaal komen. Dat is een heel leuk proces, dat loont op de een of andere manier. Het is heel fijn om gif kwijt te raken.

Die ochtend kan je er vaak niet echt bij slapen omdat je in de buurt van de wc moet blijven. Het is dus ook niet iets wat je samen met je partner wilt doen als je maar één wc hebt. Dat is misschien niet echt heel romantisch, zeg maar. Nou ja, het proces doe je gewoon, je blijft die ochtend een beetje bezig, een beetje wakker en op een gegeven moment merk je dat er geen bollen meer komen. Dan ben je voor die leverzuivering zeg maar leeg.

De Wit: En dat kan al op zaterdagmiddag zijn?

Van den Burgh: Ja, dat is in de regel op zaterdagmiddag. Volgens het protocol mag je ergens rond twaalf of twee uur weer een maaltijd nemen. Wel een beetje voorzichtig, want je hebt je darmflora ook mee weggespoeld. Je darmen zijn leeg op dat moment, dus dat moet iets licht verteerbaars zijn. En dan begint er weer een beetje wederopbouw, dat je weer wat eet.  Je doet die dag verder heel rustig aan, je probeert zo veel mogelijk te rusten en te slapen. De volgende dag eet je in principe weer normaal, dat is dan de zondag.

Wat er daarna van belang is, is dat je ook je darmen gaat reinigen. Want er komt best wel veel gif uit je lever. Dat verlaat je lijf via je darmen en darmen hebben plooien waar gif zich in kan ophopen.  Als dat gebeurt kan het gaan ontsteken, of je neemt het gif weer op. En je kan het niet altijd goed kwijt. Het boek beschrijft dat je dan hoge darmspoelingen moet doen. Ik vind dat voor iedereen die hiermee begint een goed idee. Een hoge darmspoeling, dat kan je opzoeken op internet, dat heet Colon Hydrotherapie.

Er zijn verschillende mensen in het land die dat aanbieden. Het valt onder het alternatieve geneeskundepakket van je ziektekostenverzekering. Tip: we zitten nu aan het eind van het jaar, stel dat je geïnteresseerd bent om dit te gaan gaan doen, dan kan je dat nog mooi meenemen in je overwegingen wat voor ziektekostenverzekering je gaat afsluiten in 2013. Dat kan je nu nog doen. De Colon Hydrotherapie kost 90 euro, ben je goed verzekerd dan is dat een heel stuk minder.

Colon Hydrotherapie vindt niet iedereen fijn. Er komt met wat druk water in je darm, zodat die goed open gaat staan en goed gereinigd wordt. Het is op zich een reiniging die voor iedereen af en toe wel eens goed kan zijn. Maar je hebt ook mensen die zeggen: ik ben er liever zelf de baas over, ik doe het liever thuis in de rust van mijn eigen woning.

De Wit: Dat kan ook?

Van den Burgh: Je kan dan met klysma’s gaan werken. Sommige mensen hebben daar al ervaring mee. In de Ayurveda wordt er veel mee gewerkt. Op Ayurvedische webshops kan je klysma-sets kopen.  Dan kan je er ook nog leuk mee variëren. Je kan kamilleklysma’s doen of een beetje grijs zeezout toevoegen, je kunt daar creatief in zijn.

De Wit: Het is nu bij wijze van spreke zondag. Wanneer doe je die Colon Hydrotherapie dan? Kan je dat een week later doen, of moet je dat maandagochtend doen?

Van den Burgh: Ik zou dat dan wel op maandag doen. Inderdaad, die zondag is eigenlijk een rustdag. Als je klysma’s doet, kun je dat al op die zondag doen, veel mensen gaan pas de dag na de rustdag de darmen goed spoelen. Er zijn ook mensen die zeggen: dat wil ik liever niet. Ik heb dat wel meegemaakt. Ik heb veel contact gehad met mensen die leverzuiveringen hebben gedaan. En ik heb vaak gezien dat mensen die niet gaan spoelen daar last van krijgen. Heel erg veel pijn in de darmen, waardoor ze uiteindelijk toch maar naar de darmspoeler lopen. Of last krijgen van hun longen, dat heb ik ook wel gezien. Dat mensen een soort van heel verkouden worden. De darmen komen er dan niet goed uit en die gaan het gif het lichaam in sturen, en dat veroorzaakt dan elders problemen. Dus beter wel spoelen.

De Wit: Daar heb ik trouwens zo meteen nog even een vraag over, maar eerst nog even: die balletjes en soms best grote ballen, die uit de lever komen. Die laten natuurlijk ook gaten achter, zou je denken.

Van den Burgh: Ja, goede vraag inderdaad. Er is een reden, daar hadden we het net al over, dat je de leverzuivering niet slechts één keer wilt doen. Je moet het een aantal keer doen. Wat je je moet voorstellen is, net zoals je je gootsteen gaat ontstoppen - dan kan je ook aardig lang wroeten met zo’n ontstopper - en dan duurt het even voordat het echt weer gaat doorstromen. Zo is het met de lever ook. Je flusht wel, maar de balletjes verschuiven maar een stukje en komen vervolgens elders ook weer vast te zitten. Het schuift en je hebt een heel aantal zuiveringen nodig om het er goed uit te krijgen. Na de eerste zuivering kan het zo zijn dat je je twee dagen heel fit voelt en dat het daarna minder wordt. Want er wordt dan misschien wel meer afgesloten dan daarvoor het geval was.

De Wit: Maar nog los van het afsluiten. Als zo’n steen, zo’n bal, eruit is, dan is daar heel veel ruimte ontstaan. Een soort gatenkaas. Komt dat wel weer goed? Is dat niet juist slecht?

Van den Burgh: Ja, ik vind het een goede vraag. In mijn ervaring werkt de zuivering heel goed, dus ik denk dat het gewoon goed komt. Ik denk dat er toch wel een elasticiteit in zit. Dat het weer terug kan veren.

De Wit: Die Colon Hydrotherapie die zeker nodig is na de eerste keer, is die altijd nodig?

Van den Burgh: Ja, volgens het boek moet je dat zelf vóóraf ook doen. Dat vind ik eigenlijk niet zo nodig. Vooral vanwege de kosten en de moeite die je erin moet steken, ik zou dat niet doen. Maar ik zou wel na elke zuivering echt absoluut de darmen reinigen. En er is nog wel een andere reden, waarom dat fijn is.
Als je redenen hebt om je lever te zuiveren, dan heb je vaak ook redenen om je darmen te zuiveren. Want dan heb je een goede kans dat het ook daar niet echt lekker meer is. Veel mensen leven 20, 30, 40, 50 jaar zonder ooit hun darmen te reinigen. Die mensen verzamelen daar best een hoop rommel, dingen die zijn aangekoekt, die niet meer goed weggaan. Het is wel bekend dat mensen die een darmspoeling doen daarna een lichtere stemming ervaren en dat ook zo blijft. Wat aan de darmwand kleeft wordt steeds opgenomen. De darm, en zeker de dikke darm waar het nu eigenlijk over gaat, die neemt dingen op en als daar allemaal rommel gekleefd zit nemen we dus rommel op. Dat speelt ook nog mee.

Het is ook nog fijn dat de leverzuivering ook de kanalen van de nieren openzet, dus die zuiveren stiekem gewoon ook een beetje mee. Ja ik zou inderdaad wel altijd spoelen.

De Wit: Okee. Dus op maandagochtend naar de Colon Hydrotherapeut, daar ben je dan even bezig en daarna is het verhaal afgelopen. Wanneer doe je dan weer een volgende leverzuivering?

Van den Burgh: Het boek zegt dat je er minimaal twee weken mee moet wachten, dat moet je ook echt wel doen. Het is voor de lever best even een behoorlijke klap.

De Wit: Dat kan ik me voorstellen, na 30, 40 jaar in één keer zo’ n actie.

Van den Burgh: Ja, bam! Inderdaad. Dus daar moet je voorzichtig mee zijn, dus twee weken wachten. Er zijn daar wel wat uitzonderingen op. Bijvoorbeeld mensen die al galkolieken hebben. Mensen die al zover zijn dat ze echt enorme pijnen hebben in hun galblaas  Waarvan artsen zeggen: Ik zou het er maar uitsnijden. Die kunnen dat soms nog met leverzuiveringen voorkomen. Als je inderdaad galkolieken hebt dan word je daar om de paar dagen vaak ‘s nachts enorm beroerd van.  Dan zou ik geen twee weken wachten, dan zou ik een versneld traject inzetten. Dan zou ik het wel om de zoveel dagen doen. Omdat je een alternatief hebt dat ook vrij naar is, namelijk het wegsnijden van de galblaas, alsof dat maar niks is.

De Wit: Fascinerend. En die galstenen. Zijn dit eigenlijk galstenen. 

Van den Burgh: Het is zo dat als ze echt verkalkt zijn, ze volgens mij in de medische wetenschap officieel galstenen heten. Er is met artsen nog wel eens spraakverwarring over, want dan zeggen mensen: Kijk ik heb 2.000 galstenen geloosd. Dan zegt die arts: laat maar zien, en dan zeggen ze: dat zijn geen stenen! Het zijn dan meer zachte balletjes met de structuur van klei. 

De Wit: Want daar heb jij het nu over, daar hebben we het nu over.

Van den Burgh: Ja. Wat je verliest als je leverzuivering doet, dat zijn balletjes. Die zijn groen maar ze kunnen ook doorzichtig zijn, of rood, of zwart. Ze kunnen ook grijs zijn, of wittig, omdat ze verkalkt zijn. Dat zijn dan de enige die officieel stenen heten. Maar ze hebben wel allemaal hetzelfde effect op je gezondheid, namelijk: ze sluiten kanalen af en zetten de galblaas onder druk.

De Wit: En ze komen niet voor op röntgenfoto’s heb ik begrepen.

Van den Burgh: Ja inderdaad, er wordt dan gekeken naar de lever, of er nou werkelijk wel galstenen zijn. 

De Wit: Je laat je lever onderzoeken in een bepaald stadium, en dan krijg je te horen dat er niets aan de hand is.

Van den Burgh: Dan ziet het er goed uit, behalve als het verkalkt is. Alleen de harde dingen komen naar voren op zo’n foto. 

De Wit: Terwijl ze eigenlijk al in een eerder stadium problemen veroorzaken, ook al zijn ze nog niet verkalkt, en zijn ze nog een beetje zacht.

Van den Burgh: Ja.

De Wit: Okee. Nou ik ben erg enthousiast na je verhaal, dus ik ga het zeker doen. Ik ben ook enthousiast omdat je die hele week nog normaal kan functioneren, je kunt het weekend gebruiken om dit te doen. Die Colon Hydrotherapie lijkt me niet echt heel prettig. Of valt dat wel mee? Hoe werkt dat eigenlijk?

Van den Burgh: Het is wel grappig, iedereen die overweegt de leverzuivering te doen hangt vervolgens nog een tijdje op dat punt van die spoeling.

De Wit: Ook omdat het onbekend is, ik weet niet wat er precies gebeurt. Is het vervelend of valt het mee, of is het juist leuk?

Van den Burgh: Nou, om het nu leuk te noemen…

De Wit: Nou ja, die liverflush is wel leuk, want daar zie je tenminste effect. Wat is een Colon Hydrotherapie in de praktijk?

Van den Burgh: Je gaat naar een praktijk, het zijn vaak homeopaten of natuurgenezers die dat aanbieden.  Die heeft een apparaat  met water op lichaamstemperatuur. Dat water gaat met een slang via de anus de darm in, ik kan het niet mooier maken. Daarbij mag je altijd aangeven wanneer het moet stoppen. Je bent als cliënt altijd echt de baas over wat er gebeurt, maar er is wel iemand bij die die spoeling leidt. Dat water gaat dan de darmen in, in een tempo wat jij hebben kan. De darm komt dan vol met water, dat betekent dat plooien van die darm even glad getrokken worden. En daar, in die plooien, verzamelt zich altijd allerlei rommel, dat noemen ze slakken. Die rommel was je er dan uit. Vaak wordt je buik ook een beetje gemasseerd op dat moment, zodat het water even goed zijn werk kan doen. Het is wederom weer een beetje loodgieterswerk.

De Wit: Zit er dan een soort klep in je lichaam waardoor het water er niet daarboven weer uit komt?

Van den Burgh: Ja, er zit inderdaad een soort klep.

De Wit: Okee, dus het blijft daar zitten en je voelt je buik misschien een beetje opzwellen, maar daarna halen ze de slang er weer uit en dan loop alles eruit, inclusief die slakken.

Van den Burgh: Ja, en het verschil is eigenlijk, zo’n Colon Hydrotherapie heeft iets meer druk, omdat het een apparaat is dat water bij je naar binnen doet. Met meer druk, waardoor die darmen meer bol komen te staan zodat het schoongemaakt kan worden.

Er zijn ook mensen die daarop tegen zijn, omdat je je darmen onder druk zet.

De Wit: En omdat het niet natuurlijk is, misschien?

Van den Burgh: Het is geen heel mild proces. Ik ben blij dat ik gedaan heb, ik heb ervan geleerd wat ik wel en niet kan hebben, voor als je het later zelf gaat doen. Maar ik ben ook wel voor de klysma-methode, want dan ben je gewoon veel meer zelf de baas.

De Wit: Dat is een methode die je zelf uitvoert, maar daar zit minder druk op?

Van den Burgh: Ja, je hebt dan een zak met water op lichaamstemperatuur, en volgens laat je het het heveleffect, de zwaartekracht eigenlijk, het werk doen. Daarbij is een waarschuwing heel erg op zijn plek: pas op dat je het water niet te warm maakt, want het is echt heel naar als dat gebeurt.

De Wit: Dus lauw water, dat zet je hoog boven je, waardoor het door de zwaartekracht naar beneden komt. Dat geeft minder druk dan als er een pomp wordt gebruikt zoals bij de Colon Hydrotherapie.

Van den Burgh: Ja, precies.

De Wit: Ik kan me ook voorstellen dat het ook wel leuk is om die Colon Hydrotherapie te doen, want dan komen die slakken eruit, en word je weer schoongemaakt.

Van den Burgh: Je ziet ze ook langskomen, er is een doorzichtige buis die laat zien wat er uit je komt. En omdat je natuurlijk al leeg bent als je aan de Colon Hydrotherapie begint, is alles wat je dan langs ziet komen rommel die redelijk vast heeft vastgezeten.

De Wit: Heerlijk, dat gaat allemaal weg.

Van den Burgh: Ja dat is het. Ik weet dat we hier hele vieze dingen zitten te bespreken, tegelijkertijd is het net als het schoonmaken van je huis. Als je de zolder gaat opruimen, dan wordt het eerst een grotere troep, maar daarna draag je wel al die zakken met troep die je niet meer nodig hebt naar buiten. Zo is de leverzuivering ook. Je voert heel veel af, en dat geeft een heel fijn gevoel.

De Wit: Hoe herstel je die darmflora weer?

Van den Burgh: Ook een belangrijk punt inderdaad. Ik weet niet eens zeker of het boek erover praat, maar ik ben er wel voor om een goede probiotica te nemen in de tijd daarna. Het is niet zo dat je alles in één keer kwijt bent, zoals wanneer je antibiotica hebt genomen. Een spoeling kan niet zomaar alles wegmaken, het herstelt zich vanzelf ook wel. Maar ja, het is altijd fijn voor je lijf om het een beetje aan te vullen.

De Wit: Doe je dat dan met een potje Ortiflor van Orthica?

Van den Burgh: Ja dat is een prima merk inderdaad. Voor de mensen die in Amerika bestellen bij iherb.com bijvoorbeeld, dat is een goede winkel en die is goedkoper dan wat je in Nederland kunt vinden. Daar is het merk Jarrow een goede, Jarrow Dophilus, dat zijn betaalbare probiotica die het aardig goed doen.

De Wit: Stel je hebt zo’n potje Ortiflor van Orthica, daar zitten 100 pilletjes in, die moet je per stuk openmaken en dan een kwartier in een glas lauw water laten oplossen en opdrinken. Hoeveel van die dingen moet je dan tot je nemen voordat het weer goed is?

Van den Burgh: Je voelt het wel een beetje, of het op een gegeven moment weer goed is. Je kan in het begin iets meer nemen dan je normaal zou doen. Je kan even een week of twee doorgaan en dan heb je volgens mij al heel veel gedaan.

De Wit: Hoeveel van die pillen neem je dan per dag?

Van den Burgh: Ik weet niet hoe Orthiflor doseert, ik zou gewoon de aanwijzingen op de pot volgen.

De Wit: En zo herstel je de darmflora weer.

Van den Burgh: Ja. Ik denk overigens dat het altijd goed is om probiotica te nemen.

De Wit: Maar niet altijd toch, voortdurend het hele jaar door?

Van den Burgh: Ik denk het wel. Als je traditionele diëten bekijkt dan zitten daar vaak heel veel gefermenteerde producten in, zoals ingemaakte groenten. Dat nemen wij hier in het Westen niet veel meer, dus je extra probiotica nemen lijkt me geen overbodige luxe.

De Wit: Oh, okee. Die laatste paar dingen lijken toch eigenlijk een beetje geforceerd. Dat je probiotica moet nemen, zo’n Colon Hydrotherapie is ook niet heel erg natuurlijk, die liverflush is misschien ook nogal een krachtig middel. Hoe sta jij daar tegenover?

Van den Burgh: Ik ben er altijd heel erg voor om dingen op de manier van moeder natuur te doen. Het punt is alleen dat je in het Westen met zoveel onnatuurlijke zaken te maken hebt. Die hebben hun sporen nagelaten. En dan moet je soms wat meer doen. Datzelfde heb je met voedingsupplementen. Ik ben er niet voor dat mensen altijd maar pillen uit potjes moeten nemen omdat ze anders niet gezond kunnen zijn, maar als jij met een flink magnesiumtekort kampt dan moet je wel even onnatuurlijke middelen gebruiken. Dat is hier denk ik ook het geval.

De Wit: Okee. Denk je dat we het zo allemaal goed behandeld hebben, dit onderwerp?

Van den Burgh: Ik wilde nog zeggen dat zodra je eenmaal schoon bent,  je één of twee keer per jaar een onderhoudsleverzuivering kunt doen.

De Wit: Dus gewoon weer een leverzuivering.

Van den Burgh: Ja. Dit om te voorkomen dat er zich weer nieuwe galstenen gaan opbouwen, iets wat op termijn vaak wel  gebeurt.

De Wit: Maar sowieso moet je het, als je er eenmaal aan begint, eigenlijk wel een keer of acht doen, in je leven?

Van den Burgh: Nou, het boek zegt: in elk geval twee keer. Dan maak je het in ieder geval niet erger dan het was. In mijn ervaring gaan mensen dan wel door, want je wil het dan schoon hebben en het is stiekem ook wel een heel leuk proces. Je moet er wel even echt tijd voor nemen, maar het is heel lonend als je vervolgens een hele hoop oude rommel, zowel fysiek als emotioneel, achter je kunt laten.

De Wit: Je zegt: twee weken wachten, per liverflush, maar als je het drie maanden later doet is het ook goed?

Van den Burgh: Ja, dat is ook goed. De steentjes moeten wel even de tijd hebben om weer wat verder naar beneden te schuifelen zeg maar. En je lichaam moet even de tijd hebben om weer over het gaan tot de orde van de dag. Dat is eigenlijk de enige voorwaarde, niet te snel.

De Wit: Okee, hebben we het zo helemaal gehad, dit onderwerp?

Van den Burgh: Er is vast meer, maar ik ja ik kom nu niet op. Dus dit is het.

De Wit: Hartstikke bedankt!

Van den Burgh: Graag gedaan.

DeepJournal
Sign up for the free mailing list.